Ορεινό χωριό με πέτρινα σπίτια και κόκκινες στέγες σε πράσινη πλαγιά

Γεγονότα

Σε αυτή τη σελίδα συγκεντρώνουμε γεγονότα και ιστορίες από το παρελθόν των Γεωργουτσατών: τα μοναστήρια και τις εκκλησίες μας, το φυλάκιο στο πέρασμα, τα χρόνια των πολέμων, την ξενιτιά και τους ανθρώπους που άφησαν το όνομά τους στην ιστορία του χωριού.

Η Μονή του Προφήτη Ηλία στους Γεωργουτσάτες

Η Μονή του Προφήτη Ηλία στους Γεωργουτσάτες

Η εκκλησία της Μονής του Προφήτη Ηλία στους Γεωργουτσάτες βρίσκεται δυτικά του ομώνυμου χωριού στο βουνό. Ο ναός αυτός φιλοτεχνήθηκε κατ' αρχήν το 1586 και αργότερα δέχτηκε νέες εργασίες, που τον έκαναν έναν από τους πιο σημαντικούς τόπους προσκυνήματος της περιοχής.

Το «Ταμπόρι» (το φυλάκιο Γεωργουτσατών)

Το Ταμπόρι, το φυλάκιο των Γεωργουτσατών

Η «τούρκικη» λέξη ταμπόρι σημαίνει σταθμός, φυλάκιο, παρατηρητήριο.

Το πέρασμα των Γεωργουτσατών, από τη θάλασσα (Ιόνιο) προς την ενδοχώρα, ήταν σημείο που έπρεπε να φυλάγεται, και γι' αυτό το φυλάκιο έμεινε στη μνήμη του χωριού.

Ομάδα του 3ου λόχου του Συντάγματος

Ομάδα του 3ου λόχου του Συντάγματος, Ιούλιος 1914

Ιούλιος 1914. Στη μέση ο λοχαγός Ν. Αποστολάκος, που έπεσε ένδοξα στη Μικρά Ασία το 1922, διοικητής του 3ου λόχου, με τη διάτρητη από τις σφαίρες σημαία.

Ο ξενιτεμός των Γεωργουτσατινών από τη Δερόπολη της Βορείου Ηπείρου

Μετανάστες από τους Γεωργουτσάτες στην Αμερική

Η μικρή βιομηχανική πόλη του Κλίντον της Μασαχουσέτης των Η.Π.Α. ήταν ο προορισμός των περισσότερων μεταναστών από τους Γεωργουτσάτες της Βορείου Ηπείρου στην Αμερική. Εκεί οι χωριανοί μας δούλεψαν σκληρά, χωρίς να ξεχάσουν ποτέ τον τόπο τους.

Το βιβλίο του χωριού μας: Γεώργιος Π. Γιωβάννης 1850 – 1936

Το βιβλίο του χωριού για τον Γεώργιο Π. Γιωβάννη

Συνήθεια παλιά ήταν στις μικρές κοινωνίες των χωριών μας να βγάζουν κατά καιρούς μνήμες, πότε με τραγούδια, πότε με λόγια στις ξώθυρες, πότε με μεσελέδες στα πεζούλια. Το βιβλίο αυτό συνεχίζει την ίδια συνήθεια και κρατά ζωντανή τη μνήμη του τόπου.

Η ξενιτιά στους Γεωργουτσάτες

«…Άργησε φούρνε να καείς / κι εσύ ψωμί να γένεις, / για να περάσει ο κυρατζής / κι ο γιος μου ν' απομείνει…»

Οι στίχοι αυτοί λένε τον πόνο της μάνας που βλέπει το παιδί της να φεύγει για τα ξένα, έναν πόνο που γνώρισαν πολλές οικογένειες του χωριού.

Πάσχα του 1939

Το Πάσχα του 1939 στους Γεωργουτσάτες

Γεωργουτσάτες: από τον καιρό των Ιταλών. Του Βασίλη Ηλ. Καραγκιούζη. 7 Απριλίου 1939, Μεγάλη Παρασκευή: οι Ιταλοί βγαίνουν στη Δερόπολη, και το Πάσχα εκείνης της χρονιάς έμεινε χαραγμένο στη μνήμη των χωριανών.

1940: Ο Ελληνικός στρατός στο χωριό Γεωργουτσάτες της Δρόπολης

Ο Ελληνικός στρατός στους Γεωργουτσάτες το 1940

6 Δεκεμβρίου 1940. Στην αθηναϊκή εφημερίδα «Καθημερινή» στις 28 Οκτωβρίου του 1996 δημοσιεύτηκε κείμενο της Ελένης Μπίστικα, που αναφερόταν στις μέρες εκείνες και στον ελληνικό στρατό στο χωριό μας.

Άγιος Γεώργιος

Η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου στους Γεωργουτσάτες

Η νέα εκκλησία του Μεγαλομάρτυρος Αγίου Γεωργίου του Τροπαιοφόρου Γεωργουτσατών κτίστηκε στα 1920-21, την περίοδο των «συνοριακών» ρυθμίσεων και ανακατατάξεων στην περιοχή.

Το άλογο του Μοναστηριού

Το μοναστήρι του Προφήτη Ηλία, όπου ζούσε το άλογο της ιστορίας

Μια αληθινή ιστορία από τους Γεωργουτσάτες. Τα περισσότερα χωριά και μοναστήρια της Δρόπολης συντηρούσαν ζώα για τις μετακινήσεις και τις δουλειές τους, και το άλογο του μοναστηριού μας έγινε κι αυτό μέρος της ιστορίας του τόπου.

Ιεροδιάκονος Κοσμάς Θεσπρωτός

Ο Ιεροδιάκονος Κοσμάς Θεσπρωτός
  • Κατά κόσμον Κυρίτσης Δημ. Κότρας
  • Διδάσκαλος, λόγιος, γεωγράφος
  • Γεωργουτσάτες 1780 – Καρπενήσι 1852

Ο λόγιος της τουρκοκρατίας, Ιεροδιάκονος Κοσμάς, είναι ένα από τα πιο γνωστά πρόσωπα που γέννησε το χωριό μας.